درمان دوربینی چشم در مشهد

دوربینی (Hyperopia) یک عارضه‌ی شایع بینایی است که در آن فرد اشیاء دور را به وضوح می‌بیند، اما دیدن اشیاء نزدیک دشوار است. این مشکل به دلیل کوتاه بودن بیش از حد کره چشم یا صاف بودن غیرطبیعی قرنیه ایجاد می‌شود، که موجب می‌گردد نور واردشده به چشم به جای اینکه روی شبکیه متمرکز شود، در نقطه‌ای پشت آن متمرکز گردد.

علائم دوربینی شامل تاری دید در فاصله نزدیک، خستگی چشم، سردرد، و گاهی ناراحتی هنگام مطالعه یا کارهای دقیق است. این عارضه معمولاً با عینک، لنزهای تماسی یا جراحی‌های اصلاحی مانند لیزیک قابل درمان است.

علائم دوربینی چیست؟

در موارد دوربینی، بیمار در دید نزدیک مشکل دارد. دید از راه دور بسته به فرد کم و بیش تار می شود. اگر احساس می کنید دائماً برای دیدن اشیا از نزدیک به وضوح یا خواندن کتاب تمرکز می کنید و مرتباً از سردرد رنج می برید، احتمالاً دوربینی دارید.

• تاری دید اشیاء نزدیک: دشواری در دیدن اشیاء یا متن در فاصله نزدیک.
• خستگی چشم: به ویژه هنگام مطالعه، استفاده از تلفن همراه یا انجام کارهای دقیق.
• سردرد: معمولاً در ناحیه پیشانی یا شقیقه‌ها، به دلیل تلاش چشم برای تمرکز.
• احساس سوزش یا ناراحتی در چشم: به دلیل خستگی ناشی از تلاش برای دید بهتر.
• عدم توانایی تمرکز طولانی مدت: به خصوص در فعالیت‌هایی که نیاز به دید نزدیک دارند.
• کاهش کیفیت دید در نور کم: ممکن است دید در محیط‌های کم‌نور دشوارتر شود.
• دوبینی یا محو شدن دید: در موارد شدید.
• چشم‌های خشک یا آبریزش چشم: به دلیل فشار زیاد روی عضلات چشم.

اگر این علائم را تجربه می‌کنید، مشورت با یک چشم‌پزشک برای تشخیص دقیق و درمان مناسب ضروری است.

هایپروپیا ناشی از چیست؟

دوربینی در دوران کودکی ظاهر می شود و اغلب ارثی است. بیشتر کودکان با دوربینی به دنیا می آیند که با رشد کودک برطرف می شود. دوربینی تا سنین نوجوانی به طور طبیعی خود را اصلاح می کند، در واقع چشم ها با رشدشان بلند می شوند و این اختلال با رشد محو می شود.

تلاش‌های مکرر و مستمر چشم‌های دوربین است که فرد بزرگسال را خسته می‌کند و باعث می‌شود که به چشم پزشک مراجعه کند.

تشخیص اغلب دیرهنگام است و در حدود 35-40 سال رخ می دهد. این سرگردانی تشخیصی اغلب به دلیل عادت افراد دوربین مدار به تطبیق دائمی چشمانشان است. در حدود 35 تا 40 سالگی عضلات چشم خسته می شوند و دیگر نمی توانند نقص خود را با این تکنیک جبران کنند. اگر اختلالی از این نوع دید نزدیک را تحت تأثیر قرار دهد، بعد از 45 سالگی، دید از راه دور نیز تحت تأثیر قرار می گیرد.

چگونه دوربینی خود را تخمین بزنم؟

شما باید اهمیت آن را توسط چشم‌پزشک ارزیابی کنید و آزمایش حدت بینایی را برای تعیین تصحیح برای بازیابی دید نزدیک طبیعی به شما انجام دهد. چشم‌پزشک از شما می‌خواهد لنزهای مختلف را آزمایش کنید و با هم لنزهایی را که در آن راحتی بصری به دست می‌آید را مشخص می‌کنید. دوربینی کم بین +1 و +2 دیوپتر است، بین +2 و +4 اختلال متوسط ​​و بالای بیش از +4 دیوپتر است. در نسخه، دوربینی با علامت “+” و سپس عددی معمولا بین 0.25 تا 6 نشان داده می شود.

هایپروپیا چشم چگونه ایجاد می شود؟

هایپروپیا (Hyperopia) یا دوربینی زمانی ایجاد می‌شود که نور واردشده به چشم به‌جای متمرکز شدن روی شبکیه، در نقطه‌ای پشت آن متمرکز شود. این اختلال ناشی از ناهنجاری‌های ساختاری در چشم است. عوامل اصلی ایجاد دوربینی عبارتند از:

1. کوتاه بودن کره چشم: اگر طول کره چشم از حالت طبیعی کوتاه‌تر باشد، فاصله‌ی بین قرنیه و شبکیه کاهش می‌یابد و نور نمی‌تواند به درستی روی شبکیه متمرکز شود.
2. شکل غیرطبیعی قرنیه یا عدسی: اگر انحنای قرنیه یا عدسی بیش‌ازحد صاف باشد، قدرت شکست نور کافی نخواهد بود و تصاویر به‌درستی روی شبکیه تشکیل نمی‌شوند.
3. کاهش تطابق عدسی: در افراد مسن‌تر، کاهش قدرت تطابق عدسی چشم (پدیده‌ای به نام پیرچشمی) می‌تواند علائم مشابهی با هایپروپیا ایجاد کند.
4. ارثی بودن: هایپروپیا می‌تواند به دلایل ژنتیکی و وراثتی منتقل شود و در خانواده‌ها شایع باشد.

این اختلال معمولاً از کودکی وجود دارد و ممکن است با رشد کره چشم در دوران کودکی بهبود یابد، اما در صورت باقی ماندن یا تشدید، نیاز به اصلاح با عینک، لنزهای تماسی یا جراحی دارد.

چه راهکارهایی برای اصلاح دوربینی وجود دارد؟

دوربینی با استفاده از لنزهای محدب پیشرونده اصلاح می شود که تصویر روی شبکیه را تصحیح می کند، آنها در مرکز ضخیم تر هستند و در واقع چشم را بزرگ می کنند. استفاده از عینک بسته به میزان دوربینی یا در مواقع تمرکز نزدیک مانند مطالعه، کار با کامپیوتر یا هر صفحه نمایش دیگر دائمی است. فردی که مایل به استفاده از عینک نیست می تواند از لنزهای تماسی استفاده کند که شامل رعایت نظم و انضباط شدید از نظر بهداشت و استفاده است.

یک راه حل جایگزین ممکن است، جراحی برای تغییر شکل قرنیه به طوری که پرتوهای نور به درستی روی شبکیه همگرا شوند. به این ترتیب پرتوها کاملاً روی شبکیه ثابت می شوند و دید واضح می شود. این نوع مداخله بدون درد بوده و تحت بی حسی موضعی به صورت سرپایی انجام می شود. در عرض چند روز، با رهایی از عینک یا لنزهای تماسی، دید بی عیب و نقصی را به دست خواهید آورد.

اصلاح دید دور با لیزیک می تواند بیمار را از عینک دور بی نیاز کند. در موارد وجود آب مروارید می توان از کاشت لنز های سه کانونی برای اصلاح دید دور و نزدیک استفاده کرد.

دوربینی را می توان با لیزر درمانی اصلاح کرد تا انحنای قرنیه افزایش یابد و در نتیجه اشعه های نور روی شبکیه (و نه پشت شبکیه) همگرا شوند.