آستیگماتیسم یک اختلال بینایی است که دید نزدیک و دور را تحت تاثیر قرار می دهد. دلایل مختلفی برای آن وجود دارد: وراثت، کمبود نور، کار با صفحه نمایش، و برخی آسیب شناسی ها مانند نزدیک بینی و دوربینی. برای درمان، استفاده از عینک یا لنز ضروری است و در برخی موارد عمل لیزر توصیه می شود. آستیگماتیسم می تواند منجر به تاخیر در یادگیری و آمبلیوپی شود. این عارضه یک نقص بینایی است که به دلیل ناهنجاری قرنیه است. این یک مشکل چشمی بسیار رایج است که می تواند روزانه ناتوان کننده باشد، زیرا این وضعیت دید نزدیک و دید از راه دور را تحت تاثیر قرار می دهد.
تعریف آستیگماتیسم
آستیگماتیسم یک مشکل چشمی است که در آن دید به دلیل انحنای نامنظم قرنیه مختل می شود. دید دور و نزدیک تحت تاثیر قرار می گیرد.
این یک مشکل بینایی بسیار رایج است و بعد از نزدیک بینی دومین اختلال بینایی مهم است.
آستیگماتیسم می تواند مادرزادی (یعنی از بدو تولد بروز می کند) یا اکتسابی باشد.
علل
قرنیه قسمتی است که در جلوی چشم قرار دارد. شفاف است و اجازه می دهد نور از عدسی به شبکیه منتقل شود. به طور معمول، قرنیه به پرتوها اجازه می دهد تا در نقطه ای از شبکیه همگرا شوند. در صورت آستیگماتیسم، قرنیه تغییر شکل میدهد و به شکل بیضی شکل میگیرد. پرتوهای نور در دو نقطه روی شبکیه همگرا می شوند و در نتیجه تصویری تار و مخدوش ایجاد می کنند. تصویر در واقع توسط دو خط مستقیم عمود بر یکدیگر تشکیل شده است که در یک صفحه قرار ندارند. نصف النهارها شعاع انحنای متفاوتی دارند.
عوامل متعددی می توانند وقوع آستیگماتیسم را توضیح دهند:
- وراثت، فقدان نور یا کار با صفحه نمایش نیز می تواند خطر ابتلا به آت را افزایش دهد.
- اغلب با نزدیک بینی یا دوربینی همراه است.
- پیوند قرنیه یا جراحی آب مروارید نیز می تواند باعث تغییر شکل و آسیب به قرنیه شود و مسئول آستیگماتیسم باشد.
به ندرت، آستیگماتیسم می تواند علامت آسیب شناسی دیگری به نام قوز قرنیه باشد که در آن قرنیه شکل مخروطی به خود می گیرد.
علائم آستیگماتیسم
هنگامی که درجه آستیگماتیسم پایین باشد، علائم ممکن است مورد توجه قرار نگیرند. آستیگماتیسم دید نزدیک و دور را تحت تأثیر قرار می دهد: خطوط تار و مخدوش به نظر می رسند. در برخی افراد، می تواند باعث سردرد و خستگی چشم شود. افراد مبتلا به آستیگماتیسم معمولاً برای دیدن درست باید چشمان خود را نگاه کنند. افراد مبتلا به آستیگماتیسم ممکن است در تشخیص فاصله ها مشکل داشته باشند.
ارزیابی تضادهای افقی و عمودی نیز ممکن است دشوار باشد. داشتن آستیگماتیسم، می تواند دید در شب را دشوار کند. در کودکان، آستیگماتیسم را می توان با مشکلات یادگیری یا نوشتن خارج از خط آشکار کرد. برخی از حروف و برخی اعداد نزدیک ممکن است اشتباه گرفته شوند، مانند D یا O.
سطوح مختلف آستیگماتیسم
درجه آستیگماتیسم بر حسب دیوپتر و درجات محوری اندازه گیری می شود. سطوح مختلفی وجود دارد:
آستیگماتیسم کم ممکن است احساس نشود، آستیگماتیسم متوسط ممکن است با فعالیت های روزمره تداخل داشته باشد. بیش از 3 دیوپتر، تخمین زده می شود که آستیگماتیسم قوی است.
روش های تشخیص
اغلب آستیگماتیسم ضعیف است و در یک معاینه معمولی یا چک آپ تشخیص داده می شود. آستیگماتیسم توسط چشم پزشک تشخیص داده می شود. این از یک اتوفراکتومتر برای مطالعه مسیر پرتوهای نور بر روی شبکیه استفاده می کند. در کودکان، اگر دانش آموز خارج از خطوط بنویسد یا حروف یا اعداد نزدیک را اشتباه بگیرد، معلم می تواند مشکلی را تشخیص دهد.
توجه داشته باشید که اگر دید شما بدون نیاز به زور تیز نیست، احتمالاً از آستیگماتیسم، دوربینی یا نزدیک بینی رنج میبرید.
راه های درمان
روشهای اصلاحی مختلفی برای افراد مبتلا به مشکلات بینایی مربوط به آستیگماتیسم وجود دارد. این بیماری چشم را می توان به عنوان مثال با استفاده از عینک های اصلاحی با لنزهای توریک یا لنزهای تماسی که از جمله موارد دیگر، نقص تغییر شکل را جبران می کند، اصلاح کرد. آستیگماتیسم با لیزر اگزایمر قابل اصلاح است. این عمل جراحی انکساری معمولا بین 10 تا 30 دقیقه طول می کشد و با بی حسی موضعی انجام می شود.
در صورت مشاهده هر گونه ناراحتی، اکیداً توصیه می شود با چشم پزشک مشورت کنید تا معاینه انجام شود تا اطمینان حاصل شود که بینایی خوبی دارید.
آستیگماتیسم چه عوارضی دارد؟
در کودکان، می تواند باعث تاخیر در یادگیری شود: در واقع، کودک ممکن است در دیدن دور و نزدیک مشکل داشته باشد و ممکن است اعداد نزدیک مانند 0 یا 8 یا حروف نزدیک مانند N یا H را اشتباه بگیرد.
همچنین می تواند به یک عامل خطر برای آمبلیوپی تبدیل شود. آستیگماتیسم اصلاح نشده همچنین می تواند بر زندگی روزمره تأثیر بگذارد: حساسیت به نور می تواند افزایش یابد و سردرد می تواند عود کند.
تمرین بهبود آستیگماتیسم
به منظور کاهش بروز آستیگماتیسم یا جلوگیری از بدتر شدن آستیگماتیسم، می توان تمریناتی را انجام داد. پلک زدن منظم به تجدید لایه اشک محافظ کمک می کند. در صورت کار با صفحه نمایش سنگین، استراحت منظم مهم است. استراحت هر از گاهی در تاریکی چشم نیز بسیار مهم است. همچنین تمرین چشمی بسیار خوبی است که بتوانید دید خود را به دور و سپس بسیار نزدیک نشان دهید.
علاوه بر این، چه از نزدیکبینی، دوربینی یا آستیگماتیسم رنج میبرید، تقریباً اجتنابناپذیر است که پیرچشمی نیز به پیرچشمی اضافه شود که با پیری عدسی مرتبط است.
برای ایجاد تشخیص دقیق پزشکی متناسب با مورد شخصی شما یا کسب اطلاعات بیشتر در مورد آسیب خود، به شما یادآوری می کنیم که ضروری است با پزشک مشورت کنید. همچنین توصیه می شود هر سال بینایی خود را چک کنید تا مشکل بینایی را از دست ندهید.
