آمبلیوپی یا تنبلی چشم در بزرگسالان و کودکان

آمبلیوپی به کاهش حدت بینایی در یک چشم ناشی از عدم استفاده از آن در طول رشد بینایی اشاره دارد. این اختلال بینایی یک طرفه معمولاً در کودکان خردسال تشخیص داده می شود. چه چیزی باعث آمبلیوپی می شود؟ با نحوه تشخیص و درمان این ضعف بینایی آشنا شوید.

تعریف آمبلیوپی چشم

درصد از کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. آمبلیوپی که “تنبل چشم” نیز نامیده می شود به تفاوت بینایی بین دو چشم اشاره دارد. این تفاوت در حدت بینایی باعث می شود که یک چشم نسبت به دیگری فعالیت کمتری داشته باشد. با گذشت زمان، چشم کارایی خود را از دست می دهد: تصاویر ارسال شده توسط این چشم کیفیت پایینی دارند و به درستی توسط مغز پردازش نمی شوند.

سپس مغز این تصاویر را نادیده می‌گیرد که باعث از دست دادن تدریجی بینایی می‌شود. در صورت عدم درمان، آمبلیوپی می تواند دائمی شود. با این حال، هنگامی که قبل از سن شش سالگی شناسایی و درمان شود، این اختلال بینایی یک طرفه می تواند به طور کامل برطرف شود.

چه چیزی باعث تنبلی چشم می شود؟

به طور عمده سه علت آمبلیوپی وجود دارد:

• استرابیسم

استرابیسم مربوط به از بین رفتن موازی نگاه است. این آسیب شناسی اغلب در ایجاد آمبلیوپی نقش دارد. در این حالت دو کره چشم در یک راستا قرار نمی گیرند و دو تصویر متفاوت را به مغز منتقل می کنند. در صورت مشاهده استرابیسم در کودک، انجام معاینه چشم پزشکی در اسرع وقت ضروری است.

• انسداد در محور بینایی

انسداد در محور بینایی می تواند در انتقال تصاویر از یک چشم به مغز اختلال ایجاد کند و باعث تنبلی چشم شود. این ممکن است شامل پتوز قابل توجه یا آب مروارید مادرزادی باشد. آب مروارید مادرزادی به تیرگی کامل یا جزئی عدسی اشاره دارد که از بدو تولد وجود دارد. همچنین می تواند در ماه های اول زندگی کودک ظاهر شود.

• عیوب انکساری

در مورد عیوب انکساری، اگر چشم ها انکسار متفاوتی با یکدیگر داشته باشند، چشمی که بیشترین دوربینی، نزدیک بینی یا آستیگمات را دارد، تصویری تار را به مغز منتقل می کند. مغز مکانیسمی را خواهد داشت که تصویر را برای مدت طولانی خنثی کند و به تدریج تصاویر ارسال شده توسط این چشم را فراموش کند.

تنبلی چشم دوطرفه چیست؟

تنبلی چشم که هر دو چشم را درگیر می کند، آمبلیوپی دوطرفه نامیده می شود. نادرتر، عموماً به دلیل آنیزومتروپی قوی (نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم) یا حرکت غیرارادی کره چشم است که به نام نیستاگموس شناخته می شود.

تنبلی چشم چگونه تشخیص داده می شود؟

علائم متعددی می تواند وجود تنبلی چشم را هشدار دهد:

• در کودکان خردسال: به طور کلی، تنبلی چشم در کودکان، از ماه های اول زندگی ظاهر می شود. اگر او چروک می‌کند، یک چشمش را می‌پوشاند یا استرابیسم دارد، ممکن است کودک دچار تنبلی چشم باشد.
• در افراد 3 سال به بالا: پس از سه سال، آزمودنی ها قادر به بیان یک ژن هستند. بنابراین غربالگری آمبلیوپی آسان تر است. توصیه می شود در صورتی که کودک از ادراک تاری اشیاء نزدیک یا دور شکایت دارد با چشم پزشک مشورت شود.

اغلب، تنبلی چشم بدون علامت است. به همین دلیل است که برنامه ریزی منظم برای مراجعه منظم به چشم پزشک برای انجام معاینات کامل به منظور جلوگیری از عوارض مرتبط با این آسیب شناسی ضروری است.

راه های درمان آمبلیوپی چیست؟

درمان آمبلیوپی شامل وادار کردن چشم به کار و انتقال تصاویر واضح به مغز است. برای این کار می توان راهکارهای متعددی را به بیماران ارائه داد. استفاده از عینک برای اصلاح مشکلات بینایی ممکن است توصیه شود. عینک ها با استفاده از چسب های چشمی یا قطره های چشمی تکمیل می شوند که از استفاده از چشم سالم به منظور وادار کردن چشم آسیب دیده به کار جلوگیری می کند. اگر آب مروارید مادرزادی درگیر باشد، ممکن است استخراج آن ضروری باشد. در نهایت، درمان استرابیسم نیز ممکن است یک مدیریت لازم باشد.